Er is weinig dat zo eerlijk is als een wijngaard in de winter.
Geen blad.
Geen druiven.
Geen belofte van overvloed.
Alleen rust.
De ranken liggen stil onder een laag sneeuw.
Wat zichtbaar wordt, is het geraamte van het werk.
Lijnen. Ritme. Herhaling.
Winter is geen pauze.
Het is voorbereiding.
Onder de oppervlakte gebeurt meer dan het oog ziet.
De bodem herstelt.
De plant spaart energie.
Het volgende seizoen wordt hier al voorbereid.
Wijngaardbouw vraagt tijd.
Geduld is geen romantisch begrip, maar een praktische noodzaak.
Deze fase is even essentieel als bloei of oogst.
Wat hier groeit, groeit traag.
En precies daarom met aandacht.